هسته: تابلوهای هشدار J: مثلث، نه یک دستور

دستهٔ J (Boek p.245-246) بدون آنکه هرگز دستوری بدهد، برای خطر هشدار می‌دهد — همهٔ تابلوهای J همان شکل را دارند: یک مثلث قرمز با نماد سیاه. دقیقاً به‌این‌دلیل که شکل همیشه یکسان است، دانش موردنیاز حول پیوند کد-نماد می‌چرخد، نه تشخیص شکل. خانوادهٔ گذرگاه راه‌آهن به دو دسته تقسیم می‌شود: J10 (با راه‌بند) و J11 (بدون آن)، و از J8 که یک تقاطع خطرناک معمولی را اعلام می‌کند — بدون ریل، بدون راه‌بند — جداست. خانوادهٔ کار جاده‌ای به J16 (کار در حال انجام، عمومی) و J17 (به‌طور خاص تنگ‌شدگی سواره‌رو) تقسیم می‌شود. خانوادهٔ کاربران آسیب‌پذیر جاده به J21 (کودکان)، J22 (محل عبور عابر پیاده — خودِ مکان، نه خودِ افراد)، J23 (عابران پیاده به‌طور کلی) و J24 (دوچرخه‌سواران و موتورسیکلت‌های سبک) تقسیم می‌شود — چهار کد متفاوت برای چهار موقعیت متفاوت، حتی اگر مثل یک دستهٔ واحد «ترافیک آسیب‌پذیر» احساس شوند. چیزی که همهٔ تابلوهای J مشترک دارند این است: آن‌ها دستور یا ممنوعیت نیستند، پس هیچ سرعت دقیقی را الزامی نمی‌کنند. در عوض، قاعدهٔ عمومی قانون اعمال می‌شود: شما باید طوری برانید که بتوانید در فاصله‌ای که می‌بینید توقف کنید. پس یک تنگ‌شدگی سواره‌رو با J17 شما را مثلاً به «50 km/u» موظف نمی‌کند — چنین الزامی هیچ‌جا روی تابلو نوشته نشده است.