هسته: حرکت‌کردن از کنار جاده: آینه‌ها، نقطهٔ کور، سپس چراغ راهنما

پیش از حرکت از کنار جاده، ابتدا به آینهٔ داخلی و جلو نگاه می‌کنید، سپس به آینهٔ بغل چپ، و در آخر به کنار سمت چپ — این نگاه آخر نقطهٔ کوری را پوشش می‌دهد که هیچ آینه‌ای نشان نمی‌دهد (کتاب p.134). این ترتیب تصادفی نیست: هر مرحله ناحیهٔ کوری را پوشش می‌دهد که مرحلهٔ قبلی هنوز آن را پوشش نداده، از دور (آینهٔ داخلی) به نزدیک (کنار شما). فقط زمانی که هر سه انجام شد و مطمئن شدید می‌توانید با ایمنی حرکت کنید، چراغ راهنما می‌زنید. همچنین این نکته صدق می‌کند: باید به سایر ترافیک حق تقدم بدهید و نباید هیچ خطر یا مزاحمتی ایجاد کنید (کتاب p.134) — ترتیب نگاه‌کردن ابزار است، دادن حق تقدم هدف است. چراغ راهنما را فقط درست پیش از حرکت بزنید، هرگز زودتر: زدن زودهنگام چراغ راهنما باعث می‌شود سایر رانندگان فکر کنند چراغ راهنمای شما به‌طور تصادفی روشن مانده، یا اینکه متوجه آن‌ها نشده‌اید (کتاب p.134).