هسته: پیچیدن به چپ: پیچ باز، و سه استثنا بر «چپ به چپ»

برای پیچیدن به چپ، به ترتیب ثابت نگاه می‌کنید: آینهٔ داخلی، آینهٔ بغل چپ، نگاه به کنار سمت چپ، و تنها زمانی که مطمئن شدید می‌توانید با ایمنی بپیچید، چراغ راهنما می‌زنید و در یک خط روان به سمت چپ جای می‌گیرید (کتاب p.138). در اینجا هم به ترافیک مستقیم‌رو و هم به ترافیک روبه‌رویی که به راست می‌پیچد اجازهٔ عبور می‌دهید. پیچ را باز بگیرید تا به نیمهٔ راست جاده‌ای که وارد آن می‌شوید برسید — و پیچ را کوتاه نکنید (کتاب p.138). دو راننده‌ای که روبه‌روی هم هستند و هر دو می‌خواهند به چپ بپیچند، معمولاً به‌صورت «چپ به چپ» از کنار هم رد می‌شوند. این قاعده سه استثنای نام‌برده‌شده دارد: طرف مقابل از قبل به‌روشنی موضع دیگری برای پیچیدن انتخاب کرده، روی سطح جاده علائمی هست که چیز دیگری نشان می‌دهد، یا رفوژ میانی پهنی وجود دارد (کتاب p.139). در پایان: هم پیش از جای‌گیری و هم بار دیگر درست پیش از پیچیدن واقعی، مراقب ترافیک پشت سر باشید (کتاب p.138) — بنابراین پیچیدن به چپ نیازمند کنترل هم‌زمان در دو جهت است: به جلو و به عقب.