هسته: جهت رانندگی و ممنوعیت سبقت: تابلوهای D و تابلوهای F

دستهٔ D (Boek p.241) جهت‌های رانندگی الزامی را تنظیم می‌کند. D1 به یک میدان (رتوند) تعلق دارد: شما جهت رانندگی نشان‌داده‌شده را دور جزیرهٔ مرکزی دنبال می‌کنید. D2 رانندگان را موظف می‌کند از سمتی که پیکان نشان می‌دهد از تابلو عبور کنند — برای مثال، در محل یک سرعت‌گیر یا مانع. D4 و D5 یک پیکان نشان می‌دهند: آن پیکان همان دستور است، به‌معنای واقعی همان جهت رانندگی است که روی تابلو نوشته شده، نه یک معنای ثابتی که به خودِ کد وابسته باشد. D6 و D7 دو یا چند پیکان نشان می‌دهند و یک انتخاب ارائه می‌کنند: شما باید یکی از جهت‌های نشان‌داده‌شده را دنبال کنید، اما کدام‌یک اهمیتی ندارد — هر دو برابرند. دستهٔ F ممنوعیت‌های سبقت خاص را تنظیم می‌کند، و دقت آن در گروه هدف نهفته است. F1 سبقت‌گرفتن وسایل نقلیهٔ موتوری از یکدیگر را ممنوع می‌کند — دو خودرو، یا یک خودرو و یک کامیون. از آنجا که موتورسیکلت‌های سبک (بروم‌فیتس) از نظر قانونی وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری محسوب نمی‌شوند، یک خودرو زیر یک تابلوی F1 می‌تواند به‌سادگی از یک موتورسیکلت سبک عبور کند؛ این «سبقت‌گرفتن از یک وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری» نیست. F3 حتی خاص‌تر است: فقط سبقت‌گرفتن کامیون‌ها (وسایل نقلیهٔ موتوری با حداکثر جرم مجاز بیش از 3500 کیلوگرم) از وسایل نقلیهٔ موتوری را ممنوع می‌کند. بنابراین یک خودروی سواری زیر یک تابلوی F3 می‌تواند به‌سادگی از یک خودروی دیگر سبقت بگیرد؛ این تابلو خطاب به او نیست.