هسته: «zone» ممنوعیت پارک، «parkeerschijf» و پارکینگ گاراژی

یک «zone» (ناحیه‌ی) ممنوعیت پارک با یک تابلوی شروع نصب می‌شود و برای هر دو طرف خیابان اعتبار دارد، حتی اگر آن تابلو فقط در یک طرف نصب باشد — این مهم‌ترین تفاوت آن با یک تابلوی مجزای E1 (ممنوعیت پارک، فقط همان طرف) یا E2 (ممنوعیت توقف، فقط همان طرف) است: یک zone کل عرض خیابان را تا تابلوی پایان تنظیم می‌کند (کتاب ص.165). در یک zone آبی اغلب الزام «parkeerschijf» (صفحه‌ی پارک) نیز برقرار است، برای وسایل نقلیه‌ی موتوری با بیش از 2 چرخ — یک موتورسیکلت معمولی از این قاعده مستثناست. شما صفحه را روی زمان ورود خود تنظیم می‌کنید و آن را به سمت بالا، به نزدیک‌ترین ساعت کامل یا نیم‌ساعت، گرد می‌کنید؛ اگر ساعت 09:47 برسید، آن را روی 10:00 تنظیم می‌کنید. «betaald parkeren» (پارک پولی) چند شکل دارد: از طریق یک اپلیکیشن با شماره‌ی zone، از طریق یک دستگاه پارکومتر (رسید پشت شیشه یا ثبت پلاک)، از طریق یک پارک‌متر با زمان محدود که اجازه‌ی افزودن به آن را ندارید، و از طریق یک پارکینگ گاراژی — در آنجا هنگام ورود یک رسید از کنار راه‌بند می‌گیرید، اما پرداخت را فقط پیش از خروج انجام می‌دهید. در یک «erf» (زمین خصوصی) فقط در زمین خودتان یا در جای پارک مشخص‌شده (P-vak) پارک می‌کنید، نه هرجایی که به‌طور تصادفی مزاحمتی ایجاد نمی‌کند.