آزمون اینجا چه می‌پرسد: بیشتر شاگردان با کرنومتر استدلال می‌کنند: «دو دقیقه یعنی توقف، بیست دقیقه یعنی پارک».
بسیاری از داوطلبان فکر می‌کنند: انتظار برای اینکه یک مسافر از جایی برسد، «توقف» است — این کار همیشه مجاز است، حتی جایی که پارک ممنوع باشد.
قاعده این است: توقف تنها برای سوار/پیاده‌شدن بلافاصلهٔ مسافری که از قبل حاضر است معتبر است. انتظار برای رسیدن کسی، توقف اختیاری بدون آن عمل بلافاصله است — پس پارک، و ممنوع در جایی که ممنوعیت پارک برقرار است
بیشتر شاگردان با کرنومتر استدلال می‌کنند: «دو دقیقه یعنی توقف، بیست دقیقه یعنی پارک». طراح آزمون CBR دقیقاً روی همین حساب می‌کند. کتاب از کرنومتر استفاده نمی‌کند — بلکه به هدف توقف نگاه می‌کند. به‌محض اینکه این را درک کنید، هر تله‌ای را که با زمان بازی می‌کند، خواهید دید.
توقف تنها شامل سوار یا پیاده کردن بلافاصلهٔ مسافران یا بارگیری/باراندازی بلافاصلهٔ کالاست (کتاب، ص.159). هر چیز دیگری که شما به‌اختیار خود متوقف می‌کنید، پارک است — هرچند کوتاه. و یک دستهٔ سوم اصلاً به حساب نمی‌آید: توقف‌های اجباری مانند چراغ قرمز، دادن حق تقدم یا ترافیک.
کتاب (ص.159) هر خودروی متوقف را به سه دسته تقسیم می‌کند. توقف: تنها سوار یا پیاده‌شدن بلافاصلهٔ مسافری که از قبل حاضر است، یا بارگیری/باراندازی بلافاصلهٔ کالا. به‌محض اینکه منتظر بمانید کسی هنوز باید برسد، یا کاری هنوز باید انجام شود، آن بلافاصلگی از بین می‌رود. پارک: هر شکل دیگری از توقف اختیاری. رها کردن خودرو، انتظار برای مسافری که هنوز در راه است، تلفن زدن، پرسیدن آدرس — همگی پارک هستند، حتی اگر فقط یک دقیقه طول بکشد. هیچ‌کدام: توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک. این کار اختیاری نیست، پس کاملاً بیرون از تقسیم‌بندی توقف/پارک قرار می‌گیرد — چنین توقف‌هایی هرگز نمی‌توانند ممنوعیت پارک یا توقف را نقض کنند. این تعریف، پایه‌ای است که تابلوی E1 (ممنوعیت پارک) و تابلوی E2 (ممنوعیت توقف) معنای خود را از آن می‌گیرند: هرجا تابلوی E1 باشد، همچنان می‌توانید توقف کنید (بارگیری/باراندازی، سوار/پیاده‌شدن)؛ هرجا تابلوی E2 باشد، حتی همان هم دیگر مجاز نیست.
اگر این دسته‌ها را با هم اشتباه بگیرید، در دو تلهٔ متضاد می‌افتید. اگر فکر کنید که منتظر ماندن برای مسافری که دیر رسیده «توقف» است، به‌ناحق در جایی با ممنوعیت پارک می‌ایستید. اگر فکر کنید که یک توقف اجباری برای چراغ قرمز «پارک» است، بی‌جهت در هر تقاطعی در Bergen op Zoom تردید می‌کنید که آیا اصلاً اجازهٔ توقف دارید یا نه. هر دو اشتباه، امتیازهای آزمون و، بدتر از آن، رفتار نادرست در عمل را هزینه می‌کنند.
در ایستگاه Hoogeveen خودرو را در جایی با ممنوعیت پارک متوقف می‌کنید. پنج دقیقه منتظر می‌مانید تا باجناقتان که قطار را از دست داده، بالاخره بیرون بیاید. آیا این مجاز است؟
توضیح دهید: تفاوت میان توقف و پارک چیست، و چرا یک توقف اجباری برای چراغ قرمز خارج از هر دوی این‌ها قرار می‌گیرد؟
سوار/پیاده‌شدن یا بارگیری/باراندازی بلافاصله = توقف. هر چیز اختیاری دیگر = پارک. چراغ قرمز، حق تقدم، ترافیک: هیچ‌کدام، همیشه مجاز.
E1
E2یک چهارشنبه بعدازظهر، شما با خودرو جلوی فروشگاه Etos در Woerden توقف می‌کنید. دخترتان به داخل می‌دود تا نسخه‌ای را تحویل بگیرد و ظرف دو دقیقه برمی‌گردد. کمی جلوتر، ون یک شرکت پذیرایی بیست دقیقه است که متوقف مانده، در حالی که راننده جعبه‌ها را به داخل حمل می‌کند. آیا این برای هر دو خودرو یک نوع توقف است؟
توقف تنها شامل سوار یا پیاده کردن بلافاصلهٔ مسافران یا بارگیری/باراندازی بلافاصلهٔ کالاست (کتاب، ص.159). هر چیز دیگری که شما به‌اختیار خود متوقف می‌کنید، پارک است — هرچند کوتاه. و یک دستهٔ سوم اصلاً به حساب نمی‌آید: توقف‌های اجباری مانند چراغ قرمز، دادن حق تقدم یا ترافیک.
پاسخ درست: توقف — سوار کردن بلافاصلهٔ مسافری که از قبل حاضر است
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: اگر فقط به‌اندازهٔ کافی کوتاه توقف کنید، همیشه «توقف» است — صرف‌نظر از اینکه برای چه چیزی توقف می‌کنید.
پاسخ درست: نادرست
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک نیز نوعی «پارک» است.
پاسخ درست: ون 1 پارک کرده، چون منتظر است؛ ون 2 توقف کرده، چون کسی بلافاصله پیاده می‌شود
نادرست — شما به مدت‌زمان نگاه می‌کنید، نه به هدف. توقف فقط سوار یا پیاده‌شدن یا بارگیری و تخلیه‌ی بلافاصله است؛ انتظار برای چیزی که هنوز باید اتفاق بیفتد پارک است، هرچقدر هم کوتاه باشد (کتاب، ص.159). (VekaBest p.159, hoofdstuk 10.1 'Stilstaan of parkeren')
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: انتظار برای اینکه یک مسافر از جایی برسد، «توقف» است — این کار همیشه مجاز است، حتی جایی که پارک ممنوع باشد.
پاسخ درست: توقف برای چراغ قرمز; دادن حق تقدم در میدان; انتظار در ترافیکی که از میدان شکل گرفته
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک نیز نوعی «پارک» است.
پاسخ درست: توقف — بارگیری/باراندازی بلافاصلهٔ کالا؛ مدت‌زمان اهمیتی ندارد
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: کسی که بیست دقیقه‌ی پیاپی بار خالی یا پر می‌کند دیگر «توقف» نکرده بلکه «پارک» کرده است: توقف محدودیت زمانی دارد.
پاسخ درست: نادرست
نادرست — فکر می‌کنید توقف کوتاه همه‌جا مجاز است. تابلوی ضربدری دقیقاً توقف را هم ممنوع می‌کند، پس پیاده‌کردنِ کوتاه هم ممنوع است؛ فقط کنار تابلوی تک‌خط هنوز مجاز است
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: «توقف» (برخلاف پارک) همیشه، در هر مکانی مجاز است — ممنوعیت توقف وجود ندارد.
پاسخ درست: توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک نیز نوعی «پارک» است.
توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک، تحت هیچ‌کدام از این دو مفهوم قرار نمی‌گیرد. این عملی اختیاری نیست، پس هرگز نقض ممنوعیت پارک یا توقف نیست
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: اگر فقط به‌اندازهٔ کافی کوتاه توقف کنید، همیشه «توقف» است — صرف‌نظر از اینکه برای چه چیزی توقف می‌کنید.
پاسخ درست: معیار، هدف توقف است، نه مدت‌زمان.; توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک، تحت هیچ‌کدام از این دو مفهوم قرار نمی‌گیرد.
کتاب هیچ محدودیت زمانی برای توقف تعیین نمی‌کند؛ تا زمانی که عمل خودِ بارگیری/باراندازی بلافاصله باشد، همچنان توقف است
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: کسی که بیست دقیقه‌ی پیاپی بار خالی یا پر می‌کند دیگر «توقف» نکرده بلکه «پارک» کرده است: توقف محدودیت زمانی دارد.
پاسخ درست: «توقف» (برخلاف پارک) همیشه، در هر مکانی مجاز است — ممنوعیت توقف وجود ندارد.
تابلوی E2 دقیقاً تمام انواع توقف را ممنوع می‌کند (و بنابراین پارک را نیز)؛ تنها تابلوی E1 توقف برای بارگیری/باراندازی یا سوار/پیاده‌شدن را مجاز می‌داند. اینکه کدام تابلو چه معنایی دارد، در verbod.bord_E1_E2 آمده است
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: اگر فقط به‌اندازهٔ کافی کوتاه توقف کنید، همیشه «توقف» است — صرف‌نظر از اینکه برای چه چیزی توقف می‌کنید.
پاسخ درست: نه — شما منتظر کسی هستید که هنوز باید برسد، این پارک است، نه توقف
چرا این سؤال اغلب اشتباه می‌شود: انتظار برای اینکه یک مسافر از جایی برسد، «توقف» است — این کار همیشه مجاز است، حتی جایی که پارک ممنوع باشد.
نه. توقف تنها برای سوار/پیاده‌شدن بلافاصلهٔ مسافری که از قبل حاضر است معتبر است. انتظار برای رسیدن کسی، توقف اختیاری بدون آن عمل بلافاصله است — پس پارک، و ممنوع در جایی که ممنوعیت پارک برقرار است
نه. توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک، تحت هیچ‌کدام از این دو مفهوم قرار نمی‌گیرد. این عملی اختیاری نیست، پس هرگز نقض ممنوعیت پارک یا توقف نیست
نه. معیار، هدف توقف است، نه مدت‌زمان. سریع نان خریدن از نانوایی پارک است، حتی اگر فقط یک دقیقه طول بکشد، زیرا بارگیری/باراندازی یا سوار/پیاده‌شدن نیست
نه. تابلوی E2 دقیقاً تمام انواع توقف را ممنوع می‌کند (و بنابراین پارک را نیز)؛ تنها تابلوی E1 توقف برای بارگیری/باراندازی یا سوار/پیاده‌شدن را مجاز می‌داند. اینکه کدام تابلو چه معنایی دارد، در verbod.bord_E1_E2 آمده است
نه. کتاب هیچ محدودیت زمانی برای توقف تعیین نمی‌کند؛ تا زمانی که عمل خودِ بارگیری/باراندازی بلافاصله باشد، همچنان توقف است