هسته: توقف یا پارک: تفاوت آن‌ها

کتاب (ص.159) هر خودروی متوقف را به سه دسته تقسیم می‌کند. توقف: تنها سوار یا پیاده‌شدن بلافاصلهٔ مسافری که از قبل حاضر است، یا بارگیری/باراندازی بلافاصلهٔ کالا. به‌محض این‌که منتظر بمانید کسی هنوز باید برسد، یا کاری هنوز باید انجام شود، آن بلافاصلگی از بین می‌رود. پارک: هر شکل دیگری از توقف اختیاری. رها کردن خودرو، انتظار برای مسافری که هنوز در راه است، تلفن زدن، پرسیدن آدرس — همگی پارک هستند، حتی اگر فقط یک دقیقه طول بکشد. هیچ‌کدام: توقف برای چراغ قرمز، دادن حق تقدم، یا ماندن در ترافیک. این کار اختیاری نیست، پس کاملاً بیرون از تقسیم‌بندی توقف/پارک قرار می‌گیرد — چنین توقف‌هایی هرگز نمی‌توانند ممنوعیت پارک یا توقف را نقض کنند. این تعریف، پایه‌ای است که تابلوی E1 (ممنوعیت پارک) و تابلوی E2 (ممنوعیت توقف) معنای خود را از آن می‌گیرند: هرجا تابلوی E1 باشد، همچنان می‌توانید توقف کنید (بارگیری/باراندازی، سوار/پیاده‌شدن)؛ هرجا تابلوی E2 باشد، حتی همان هم دیگر مجاز نیست.