چالش
بیشتر هنرجویان این‌طور استدلال می‌کنند- «فاصله‌ی معمول 2 ثانیه‌ای همیشه به‌اندازه‌ی کافی خوب است» و «اگر باند خالی به‌نظر برسد، می‌توانم سبقت بگیرم.» طراح آزمون CBR دقیقاً روی همین حساب می‌کند. در مه بسیار غلیظ، کتاب هر دو عادت را هم‌زمان تغییر می‌دهد.
این بخش را جداگانه بخوان: چالش: مه- چرا عادت‌های معمول رانندگی شما دیگر صدق نمی‌کنند
مدل
در مه بسیار غلیظ (دید کمتر از 50 متر) بلافاصله رفتار رانندگی خود را تنظیم می‌کنید (کتاب ص.190)- نه دو، بلکه سه ثانیه فاصله تا خودروی جلویی خود حفظ کنید، سرعت خود را کاهش دهید، و ترجیحاً سبقت نگیرید — حتی در بزرگراه هم نه (کتاب ص.191).
این بخش را جداگانه بخوان: مدل: مه- چرا عادت‌های معمول رانندگی شما دیگر صدق نمی‌کنند
هسته
مه عمدتاً زمانی به‌وجود می‌آید که هوای گرم و مرطوب بر روی سطح زمینی سرد جریان می‌یابد (کتاب ص.190). به‌محض این‌که مه به‌وجود می‌آید، بلافاصله رفتار رانندگی خود را تنظیم می‌کنید. در مه بسیار غلیظ (دید کمتر از 50 متر) چهار اقدام هم‌زمان صدق می‌کند- سه به‌جای دو ثانیه فاصله تا خودروی جلویی خود حفظ کنید، سرعت خود را کاهش دهید، ترجیحاً سبقت نگیرید — حتی در بزرگراه هم نه — و تا حد امکان باند راست را دنبال کنید، تا در شرایط اضطراری بتوانید مستقیماً از باند اضطراری به‌عنوان مسیر فرار استفاده کنید (کتاب ص.191). این کاهش سرعت مستقل از روشنایی شماست- چراغ مه‌شکن به دیگران کمک می‌کند شما را ببینند، اما هیچ تغییری در دید محدود خودتان ایجاد نمی‌کند — شما به‌هرحال سرعت خود را کاهش می‌دهید. حدود دقیق برای چراغ مه‌شکن جلو و عقب (دید <200 متر و <50 متر به‌ترتیب) به اتم دیگری تعلق دارد (regen_wind.mistlicht_regel، کتاب ص.187-188/191)؛ این اتم درباره‌ی رفتار رانندگی شماست به‌محض این‌که دید به‌شدت محدود شده، نه درباره‌ی قواعد دقیق روشنایی.
این بخش را جداگانه بخوان: هسته: مه- چرا عادت‌های معمول رانندگی شما دیگر صدق نمی‌کنند
چرا مهم است
در جاده‌ای روستایی در Drenthe، دور از روشنایی خیابانی، دید می‌تواند در عرض چند متر از بین برود — آن ثانیه‌ی اضافی فاصله در این حالت تفاوت میان توقف به‌موقع و تصادف از عقب است. سبقت‌گرفتن در مه غلیظ همچنین به‌طور موقت دید خودتان را نسبت به آنچه دقیقاً جلوی شما در حال رخ‌دادن است کاهش می‌دهد، دقیقاً وقتی که بیشترین نیاز را به آن دارید.
این بخش را جداگانه بخوان: چرا مهم است: مه- چرا عادت‌های معمول رانندگی شما دیگر صدق نمی‌کنند
منبع: RVV 1990 art. 19 · RVV 1990 art. 32 · بررسی‌شده 2026-10-22
پرسش‌های پرتکرار
«در مه غلیظ، فاصله‌ی معمول دو ثانیه‌ای همچنان کافی است» – آیا درست است؟
نه. در مه بسیار غلیظ (دید کمتر از 50 متر) سه، نه دو ثانیه فاصله صدق می‌کند — تله- قاعده‌ی سرانگشتی ثابت بدون تنظیم به‌کار رفته.
«در بزرگراه، در مه غلیظ می‌توانید به‌سادگی سبقت بگیرید اگر باند چپ خالی به‌نظر برسد» – آیا درست است؟
نه. ترجیحاً در مه غلیظ سبقت نگیرید، حتی در بزرگراه هم نه — تله- قاعده‌ی معمول سبقت در مه به‌کار رفته.
«در مه فرقی نمی‌کند کدام باند را دنبال می‌کنید، تا زمانی که آهسته‌تر رانندگی کنید» – آیا درست است؟
نه. تا حد امکان باند راست را دنبال می‌کنید، تا در شرایط اضطراری بتوانید مستقیماً از باند اضطراری به‌عنوان مسیر فرار استفاده کنید — تله- سرعت به‌عنوان تنها تنظیم در نظر گرفته شده.
«تا زمانی که چراغ مه‌شکن روشن است، نیازی نیست سرعت خود را بیشتر کاهش دهید — دیگران به‌هرحال شما را می‌بینند» – آیا درست است؟
نه. چراغ مه‌شکن به دیگران کمک می‌کند شما را ببینند، اما هیچ تغییری در دید محدود خودتان ایجاد نمی‌کند؛ شما به‌محض این‌که دید به‌شدت محدود شود، رفتار رانندگی خود (سرعت، فاصله) را به‌هرحال تنظیم می‌کنید — تله- دیده‌شدن با دید خود اشتباه گرفته شده.