هسته: موتورسواران، وسایل نقلیه‌ی آموزشی و brommobiel

فقط zwaailicht آبی همراه با بوق دوصدایی یک وسیله را به voorrangsvoertuig تبدیل می‌کند: در آن صورت باید حق تقدم بدهید. zwaailicht زرد یا نارنجی صرفاً یک سیگنالِ هشدار است — کند، عریض، یا یک وسیله‌ی کارگاهی — و هیچ وظیفه‌ای برای دادن حق تقدم ایجاد نمی‌کند (Regeling optische en geluidssignalen 2009). brommobiel از قوانین ترافیکی ماشین‌های سواری پیروی می‌کند و بنابراین روی سواره‌رو، میان ترافیک سریع، حرکت می‌کند. خارج از منطقه‌ی مسکونی، تفاوت سرعت با بقیه‌ی ترافیک یک ریسک است؛ عمدتاً سالمندان از brommobiel استفاده می‌کنند (Boek p.131). یک brommobiel حداکثر سرعت ساخت 45 km/u دارد (رده‌ی وسیله‌ی L6e) — نکته‌ای حقوقی که خودِ کتاب آن را ذکر نمی‌کند؛ این را با 45 km/u یک bromfietser بدون مسیر دوچرخه اشتباه نگیرید. هنرجویان، برخلاف رانندگان باتجربه، هنوز آن‌قدر روان در ترافیک حرکت نمی‌کنند، به‌خصوص در اولین درس‌های رانندگی. مربی رانندگی سعی می‌کند از رفتار بیش‌از‌حد ناشیانه جلوگیری کند، اما کتاب روی مقداری تحمل از سوی سایر کاربران جاده حساب می‌کند (Boek p.131). برخی موتورسواران سعی می‌کنند از «هر شکاف» که بتوانند پیدا کنند استفاده کنند. این کار یک تصویر ترافیکی ناآرام ایجاد می‌کند و می‌تواند به واکنش‌های ترسیده منجر شود. چون موتورسواران سریع و چابک‌اند، می‌توانند «از ناکجاآباد» پشت سر شما ظاهر شوند (Boek p.132). اگر وسیله‌ای با چراغ‌های هشدارِ چشمک‌زن ببینید، احتمال یک ترافیک ایستاده یا کندرو، یا یک وسیله‌ی خراب‌شده را در نظر بگیرید (Boek p.132).