هسته: رانندگی روی dijkweg‌ها («جاده‌ی روی خاکریز») و در کوهستان

dijkweg‌ها را بیشتر در یک منطقه‌ی رودخانه‌ای پیدا می‌کنید (کتاب p.69). آن‌ها ویژگی‌های آزاردهنده‌ای دارند: پرپیچ‌وخم و کمتر از آن‌چه به‌نظر می‌رسند قابل‌مشاهده‌اند، ورودی‌ها و خروجی‌ها و کوچه‌های فرعی رو‌به‌بالا دارند، و یک باند رانندگی باریک با berm شیب‌دار دارند. سطح جاده اغلب کمی محدب است و به‌ویژه روی خاکریزهای دورافتاده اغلب وضعیت بدی دارد. سه محدودیت به آن تعلق دارد: سبقت‌گرفتن از وسایل نقلیه‌ی موتوری اغلب در آن‌جا ایمن ممکن نیست؛ وسایل نقلیه از کوچه‌های فرعی به‌طور کج به بالای dijk می‌آیند و اغلب دید بدی نسبت به جاده دارند؛ و شما اغلب نمی‌توانید به‌طور ایمن راه را کج کنید، چون berm‌های آن‌جا برای این کار مناسب نیستند. در هلند تقریباً همه‌ی راه‌ها صاف هستند، پس نمی‌توانید رانندگی در کوهستان را در دوره‌ی رانندگی‌تان تمرین کنید (کتاب p.69) — اما کتاب قواعد را ارائه می‌دهد. هنگام بالارفتن: با دنده‌ی خیلی بالا به سمت بالای کوه نرانید؛ بهتر است موتور دور بیشتری بزند تا این‌که خفه شود، چون دور کم موتور دمای آن را به‌شدت بالا می‌برد و احتمال آسیب به موتور را افزایش می‌دهد. هنگام پایین‌آمدن بخشی از این معکوس می‌شود: پایین‌آمدن را با همان دنده‌ی بالارفتن انجام دهید و از اثر ترمزی موتور استفاده کنید — با ترمزهای کشیده رانندگی نکنید. ترافیک درحال‌بالارفتن باید از ترافیک درحال‌پایین‌آمدن حق تقدم بگیرد. فقط با نهایت احتیاط سبقت بگیرید، چون روی راه‌های سربالایی چنین مانوری زمان بسیار بیشتری می‌گیرد. و چه در حال بالارفتن و چه پایین‌آمدن، مراقب آب، گل‌ولای، ریزش سنگ و مواردی از این‌دست روی جاده باشید (کتاب p.70).