هسته: رفتار در ترافیک سنگین و خرابی خودرو: باز کردن راه و به ایمنی رساندن خودتان

در ترافیک شش قاعده رفتاری هم‌زمان اعمال می‌شود (کتاب ص. 167): خط عبور را تعویض نمی‌کنید، فاصله را حفظ می‌کنید، برای موتورسوارانی که میان ردیف‌ها فیلتر می‌کنند راه باز می‌گذارید، در توقف طولانی موتور را خاموش می‌کنید، در خودرو می‌مانید و اطلاعات ترافیکی را از رادیو یا ناوبری پیگیری می‌کنید. چراغ‌های هشدار زمان‌بندی مستقل خودشان را دارند، جدا از مدت‌زمان ترافیک: در لحظه‌ای که به‌طور غیرمنتظره به ترافیک برمی‌خورید روشن می‌شوند، و به‌محض این‌که خودروهای پشت‌سری کند کرده یا متوجه شده باشند، دوباره خاموش می‌شوند — نه در تمام طول ترافیک. درباره reddingscorridor (کریدور نجات) کتاب فقط از یک وظیفه کلی می‌گوید: اگر شانه اضطراری وجود نداشته باشد، برای خودروهای امدادی راه باز می‌کنید. آرایش ثابتی (مثلاً «خط چپ به چپ، بقیه به راست») در این محتوای درسی نیامده است — شما این وظیفه کلی را بر اساس موقعیتی که پیش می‌آید اعمال می‌کنید، بدون یک الگوی از حفظ‌شده. در صورت خرابی خودرو در مسیر، ترتیب کار این است: تا حد امکان به سمت راست، ترجیحاً شانه جاده؛ پیاده‌شدن از سمت راست؛ پوشیدن جلیقه ایمنی؛ انتظار پشت نرده حفاظتی؛ و تماس با امداد جاده‌ای همراه با اعلام موقعیت‌تان با کمک hectometerpaaltje (تابلوی کیلومترشمار) — تابلوی کوچکی که فاصله و شماره جاده را کنار شانه اضطراری نشان می‌دهد.