چالش
نام «چراغ تراموا/اتوبوس» طوری به نظر می‌رسد که انگار فقط برای دو نوع وسیله نقلیه است. طراح آزمون CBR می‌داند که شما این نام را تحت‌اللفظی می‌گیرید — و دقیقاً همان راننده‌ای را می‌آزماید که اتفاقاً، و به‌طور مجاز، در همان مسیر رانندگی می‌کند. چهار چراغ ویژه، چهار مقررهٔ جداگانه: تراموا/اتوبوس، گذرگاه راه‌آهن، پل، خط عبور.
این بخش را جداگانه بخوان: چالش: چراغ‌های ویژه: تراموا/اتوبوس، گذرگاه راه‌آهن، پل و خط عبور
مدل
چراغ تراموا/اتوبوس: سفید=برو، زرد/قرمز=بایست — و اگر شما به‌طور مجاز در آن باند اتوبوس رانندگی کنید، برای شما هم معتبر است. چراغ گذرگاه راه‌آهن: سفید چشمک‌زن=قطاری نمی‌آید، قرمز چشمک‌زن=بایست. چراغ پل: قرمز (چشمک‌زن)=بایست. چراغ خط عبور: فلش سبز=دنبال کنید، فلش سفید=پیش‌هشدار، ضربدر قرمز=دنبال نکنید.
این بخش را جداگانه بخوان: مدل: چراغ‌های ویژه: تراموا/اتوبوس، گذرگاه راه‌آهن، پل و خط عبور
هسته
چراغ تراموا/اتوبوس برای رانندگان تراموا و اتوبوس‌های خط‌مسیر که جهت مشخص‌شده را دنبال می‌کنند معتبر است، اما همچنین برای رانندگان سایر وسایل نقلیه‌ای که به‌طور مجاز از همان باند یا خط اتوبوس استفاده می‌کنند — این نام دامنهٔ کامل را پوشش نمی‌دهد. در گذرگاه راه‌آهن، شهود برعکس می‌شود: سفید چشمک‌زن به معنای «قطاری نزدیک نمی‌شود» است، پس می‌توانید عبور کنید؛ فقط قرمز چشمک‌زن به معنای بایست است. در یک پل ساده‌تر است: قرمز یا قرمز چشمک‌زن همیشه به معنای بایست است، بدون آن ظرافتِ «سفید چشمک‌زن یعنی می‌توانید بروید» که در گذرگاه راه‌آهن وجود دارد. در علامت‌گذاری خط عبور (که به آن تابلوی ماتریسی هم گفته می‌شود)، فلش سفید — نه زرد — پیش‌هشدار برای ضربدر قرمز است؛ خودِ ضربدر قرمز آن خط را کاملاً ممنوع می‌کند، حتی در ترافیک سنگین. چراغ دوچرخه در کل این سیستم جداگانه باقی می‌ماند: آن فقط برای دوچرخه‌سواران، رانندگان موتورسیکلت سبک روی مسیر دوچرخه/موتورسیکلت سبک و وسایل نقلیهٔ معلولین معتبر است.
این بخش را جداگانه بخوان: هسته: چراغ‌های ویژه: تراموا/اتوبوس، گذرگاه راه‌آهن، پل و خط عبور
چرا مهم است
این چراغ‌ها خطرهای فیزیکی کاملاً متفاوتی را مدیریت می‌کنند: نادیده گرفتن یک چراغ قرمز گذرگاه راه‌آهن می‌تواند به معنای برخورد با قطار باشد؛ نادیده گرفتن یک ضربدر قرمز در A12 نزدیک آپلدورن (Apeldoorn) در ساعت شلوغی، یک خط بستهٔ عبور را به یک غافلگیری برای رانندهٔ پشت سر شما تبدیل می‌کند. این‌ها نسخه‌های تزئینی چراغ راهنمایی معمولی نیستند — هر یک وضعیتی واقعی و مخصوص به خود را تنظیم می‌کند.
این بخش را جداگانه بخوان: چرا مهم است: چراغ‌های ویژه: تراموا/اتوبوس، گذرگاه راه‌آهن، پل و خط عبور
منبع: RVV 1990 art. 70 · RVV 1990 art. 71 · RVV 1990 art. 72 · RVV 1990 art. 73 · RVV 1990 art. 74 · بررسی‌شده 2026-10-22
پرسش‌های پرتکرار
«چراغ‌های تراموا/اتوبوس فقط برای تراموا و اتوبوس‌های خط‌مسیر معتبرند؛ سایر وسایل نقلیه می‌توانند آن‌ها را نادیده بگیرند» – آیا درست است؟
نه. چراغ‌های تراموا/اتوبوس همچنین برای رانندگان سایر وسایل نقلیه‌ای که به‌طور مجاز از باند یا خط اتوبوسی که چراغ به آن مربوط است استفاده می‌کنند معتبرند. اگر به‌طور مجاز در آن باند رانندگی کنید، این چراغ برای شما هم معتبر است
«در یک گذرگاه راه‌آهن، چراغ چشمک‌زن سفید به معنای وجود خطر است و باید بایستید» – آیا درست است؟
نه. چراغ چشمک‌زن سفید در گذرگاه راه‌آهن دقیقاً برعکس این را می‌گوید: قطاری نزدیک نمی‌شود، می‌توانید حرکت کنید. فقط چراغ چشمک‌زن قرمز به معنای بایست است
«یک ضربدر قرمز بالای یک خط عبور به این معناست که در صورت شلوغی و بسته بودن سایر خطوط، می‌توانید از آن خط استفاده کنید» – آیا درست است؟
نه. یک ضربدر قرمز به این معناست که آن خط عبور نباید استفاده شود، تمام. شانهٔ اضطراری فقط در وضعیت‌های اضطراری واقعی (خرابی خودرو، تصادف) قابل استفاده است، نه در شلوغی معمولی
«در علامت‌گذاری خط عبور، یک فلش زرد چشمک‌زن به‌صورت مورب رو به پایین، پیش‌هشدار برای ضربدر قرمز است» – آیا درست است؟
نه. پیش‌هشدار برای ضربدر قرمز یک فلش سفید است، نه زرد. کدهای رنگی در هر سیستم علامت‌گذاری متفاوت‌اند
«در چراغ‌های عابر پیاده، سبز چشمک‌زن به این معناست که عابران پیاده دیگر نباید شروع به عبور کنند» – آیا درست است؟
نه. سبز چشمک‌زن دقیقاً به این معناست که عبور هنوز مجاز است؛ فقط هشدار می‌دهد که چراغ قرمز به‌زودی ظاهر می‌شود. فقط با چراغ قرمز دیگر نباید شروع به عبور کرد
